Çün Çıkar Tenden

Çün çıkar ten’den azîz cancağızın Korlar kara yere bil tenceğizin Bey efendi der iken halk-ı cihân Unutula ad ile san’cağızın Bunda yârân ile zevk eyler iken Mâr ü mûr’la dola dört yancağızın Dünyây-ı dûn’e değişdin ey miskîn Az-çok elinde olan dinceğizin Seni halkeyledi Hak tâat için Geçdi zâid yere günceğizin Mülk ile mâl’e mağrûr olurdun Unutuldu yatacak inceğizin Fânîdir Seyfî çün cihân bildin Bâr-i Dergâh’a çevir yüzceğizin