Çün Kühli Cila

Çün kühl-i cilâ dîde-i ‘uşşâka çekildi Zulmet oradan kıldı sefer taşra çekildi Âhir şecer-i rûh çıkup kopdu yerinden Varup yed-i kudret ile Firdevs’e dikildi Matbû’ dinilse çü melek nûrdan âdem Âdem dime ol tîre-dile âb ile gil di Tutuşmadı her kim bu hevâ düşmeni ile Vây ana ki meydân-ı cihâd içre yenildi Dehrine bugün tutmaya irşâdını Hakkı Tahkîk budur yolunu bîçâre yanıldı