Çün Menamımda

Çün menâmımda iki derya suyunu içmişem! Hubb-u dünyadan hazer edib Hüda’ya geçmişem! Biri deryanın mecâzî aşk hakikidir biri, Nice dem hûrileyin hûblarla konup göçmüşem! Pes bu yüzden başıma geldi keder mihnet belâ, Mübtelâ olub maaş fikrine Hakdan kaçmışam! Uyûben aşk-ı mecâze olmuşam rüsvâ-yı halk, Çok nikâh edib cihan hatunlarını koşmuşam! Hayrı şerden etmedim fark işledim bî had günah, Yetmişüç yaşına Kuddûsî erib der ey Hüdâ, İsteyûben aşkını destimi sana açmışam!