Dede Sözü

Benim güzel torunum, İyi dinle dedeni. Kulağınla duy ama Kalbinle anla beni. Oyuncaklar senindir, Ayakkabın, elbisen. Çok yakıştı der annen Gömleğini giyinsen. Ayak senin, el senin, Kirpiklerin, gözlerin… Peki güneş kimindir? Yıldız kimin, ay kimin? Yağmuru kim yağdırır? Çevirdiğin topacın, Meyve veren ağacın, Asıl sahibi kimdir? Uçurtmanı bıraksan Uçabilir mi ipsiz Yaşadığın şu dünya Olur mu hiç sahipsiz? Şimdi sen gel kalbine Ve aklına sor de ki: “Kardan adam yaptın ya Seni yapan kim peki?” Onları da, bizi de Rabbimizdir yaratan Bizim için dünyayı, Sofra gibi donatan. Gönderdiği elçiden, Peygamberden öğrendik İndirdiği Kuran’dan, Cebrail’den öğrendik Kuzum, sana derim ki, Kötülükten uzak dur. İyilerle kalk otur. Kötülere meyletme. Baktığında güzel gör, Çirkinliği seyretme Büyüğüne saygı duy, Küçüğüne merhamet Kalp huzuru hep böyle Elde edilir elbet. Tebessümle açılır Sayfaları kaderin. Sabır ile yok olur Elemin ve kederin. Ümitsizlikten sakın Şu hayatta hiç bir gün Gece kalmaz, sabah var. Benim güzel torunum, Ye’se düşme Allah var!