Deniz

Nazar kıldım ben seyrine, dalgaların haze’l bahrın Hammalıyız biz ikimiz, yüzyıllardır bunca kahrın. Bir çırpınış beynim gibi karşımda bir simetrik var Beynimdeki tüm fikirler dalgalanır deniz kadar. Hapset bakim zavallı baş dondurduğun fikirleri Yüzyılların hüsranıyla zincirlenen zikirleri. Nâsın ahvaline karşı sen ey deniz, kıvranırken! Yutmuyorsun dalgalarla, sabrım gibi davranırken. Mazideki o günleri gelir diye bekliyorsun Bitmez tükenmez sabrınla yıllara yıl ekliyorsun. Bu ne tezat, bu ne hüsran, anlamadım ben ki Ya Rabb! Olmuş mukaddes tarumar, cemiyet-i İslâm harap. Aya bayrak diker küfür, yerde âbidlere zulüm Müslümana zindan dünya, yaşamaktan iyi ölüm. Zaman, mekân kullarındır, varlıklar hep yokluk dahi Kullar kaldırdı taati, yerde kulluğu ilahi! Yerler senin, gökler senin, mahlûkundur şu kâinat Yerde hâkim, göğe çıkmış bunca isyan, bunca inat. Camilerin cemaati cenazeye tören oldu Viran oldu mabedlerin, müzeleşti, turist doldu. Müslümanlar parçalandı, vatanları oldu viran Küfre mahkûm bütün akvam, bir tek ümit kaldı, iman! Ümidimiz bu son ümit, senden dileriz ey Vahid! Çöksün küfrün tahakkümü, yükselsin İslâmî tevhid. Dalgalan şimdi ey deniz, gülsün yüzün, tebessüm et! Tefekkürüm budur benim, bitecektir bu husumet. Bekleyişim bunun için, yüksek sabrım budur benden Durgunluğun farklı ise fikrim ayrılıyor senden. Kalacaksın sen buradan, zinderûdum ben ise hep Amelimdir bunca yıllık huzur ve hüsrana sebep. Zaman senden daha hızlı yol alırken en son kelâm Sen ve zamanı geçerim, sonra gelenlere selam…