Derman Arardım Derdime

Derman aradım derdime Derdim bana derman imiş Bürhan aradım aslıma Aslım bana bürhan imiş Sağ ve solum gözler idim Dost yüzünü görsem deyu Ben taşrada arar idim Ol can içinde can imiş Öyle sanırdım ayrıyem Dost gayrıdır, ben gayrıyem Benden görüp işiteni Bildim ki, ol canan imiş Saçma-ü salât-ü hac ile Sanma biter zâhid işin İnsan-ı kâmil olmaya Lâzım olan irfân imiş Kanden gelir yolun senin Ya kande varır menzilin Nerden gelip gittiğini Anlamayan hayvan imiş Mürşit gerektir bildire Hakk’ı sana hakkal-yakiyn Mürşidi olmayanların Bildikleri güman imiş İşit NİYAZİ’nin sözün Bir nesne örtmez Hakk yüzün Hakk’tan ayan bir nesne yok Gözsüzlere pinhân imiş