Dilersen Eyleye Allah Tecella

Dilersen eyleye Allâh tecellâ Gönül mir’âtini var et mücellâ Seni sen lâ ile nefyeyle gitsin Ki isbât ede illallah illâ Kaçan bir katreyi bahre bıraksan Gider katre kalır deryâda deryâ Sana sen perdesin sen senliğin ko Seninle sana keşfolmaz bu ma’nâ Unut her bildiğin yazdıkların yu Ne dersin kala ne dershane ne molla Varıp bir ehl-i Hakk’ın dâmenin tut Bilesin ne’ydüğün ism ü müsemmâ Nizâmî Oğlu kendin yoğ edelden Bekaa mülkünde oldu ferd ü yektâ