Dinü Milletten Geçer

Dinü milletten geçer aşk eserini duyan Mezheb ü din mi seçer kendini yoğa sayan Aşk kime kim ererse kendinden gayn komaz Aşktan zerre ayrılmaz kendiliğinden duyan Uçmaktan umusu yok Tamu’dan korkusu yok Kendözin yavı kılıp hayr u şer elden koyan Ol benim derse revâ benliğin bilen hata Terk eyleyüben rızâ akl koyup aşka uyan Âşıkları sorarsan bî-mezheb ü bî-millet Yolda kalıpdır sakın gece vü gündüz sayan Küfr ü imân ol yolda assı-ziyana geçmez Assı ziyândan fârig varlığı levhin yuyan Yunus sen beni gider her ne eder dost eder Aczini bil ebsem ol var aşk rengine boyan