Döküldü Gitti

Ermeden Menzile, varmadan dosta, Zaman gölge gibi büküldü gitti. Gözüm yola bakar, kulağım seste, Gün battı, el ayak çekildi gitti Goncanın dikeni, bülbülün zârı, Şu karşı dağların kaçıncı karı, Bir daha görmek yok geçen baharı Ömür yaprak yaprak döküldü gitti Polatoğlu, sevda nazdan anlamaz Yanmayı bilmeyen özden anlamaz Gönül deli gönül sözden anlamaz Bir hayâl peşine takıldı gitti