Dost Elinden Ölürisem

Dost elinden ölürisem güle güle girü gelem Ganîmet görem bu demi cân şükrâne virü gelem Cânın dirîg tutan kişi dost katından ırak düşer Fidî kılam yüz bin cânı ıraklıkdan berü gelem Cercîs’leyin ol dost beni yitmiş kez öldürürise Bin kez dahı ölürisem yüz bin kez ilerü gelem Yüz bin kez togam uyagam dost burcında cevlân kılam Hem bunda olam hem anda bunda anda varu gelem Dost burcında togmış iken niçün ırak varmak bana Ol mahabbet feleginde her sabâh çevürü gelem Yavı kılındum ne çâre yürürem dün-gün âvâre Soranlara cevâb budur isteyüben soru gelem Bin yıl toprakda yatursam hîç komayam Ene’l-Hakk’ı Ne vakt gerek olurısa ‘ışk nefesin uru gelem İnanmayan gel sinüme dost adını eyit kıgır Kefen tonın pâre kılup topragumdan turu gelem Dost yolından gider isem gelmekligüm geniz ola Dost varlıgı benümile her dem nişân virü gelem Bundan böyle n’olasını degme ‘akıl şerh itmeye ‘Âşıklara miskîn Yûnus hoş haber degürü gelem