Dost Yüzünü

Dost yüzünü görüceğez artar gözlerimin nûru Uçmak gelmez nazârıma hezâran bin olsa hûri Dost gözümün nûru durur bu gönlümün sırrı durur Bir dem onsuz olumazam cânım onunladır diri Ol dost ile durur benim dünün günün münâcâtım Ben kandasam dost ondadır niderem Mûsâ ve Tûr’u Ol dost durur kamuların hâcetini revâ kılan Var hâcetin ondan dile yüzün dergâhına sürü Eğer gerçek âşık isen key beklegil sır sözünü Bir sözden oda attılar miskin Hallâc-ı Mansûr’u İşbu sözüm anlamayan aydam sana neye benzer Hayvân durur onun gibi dağda yürür sürü sürü Yunus gercek âşık isen ırılmadan doğru durgıl Irılmadan doğru varan ol göriserdir didârı