Dostla Halvet

Hakk’a kul olanlar kula kul olmaz; Kulluğa erenler yollarda kalmaz. Rûhlarında vuslat, rûhlarında haz, Âlem aldansa da onlar aldanmaz. Baş koyup da o eşikte bekleyen, Dost düşünüp, dost deyip, dost söyleyen; Hep şevkle şahlanıp aşkla inleyen, Yüz hazan görse de sararıp solmaz. Üveykler gibi şahlanan rûhuyla, Pürneş’e ve meleklerle kol kola, Uzayıp Sonsuz’a ulaşan yola, Girip yol alanlar asla yorulmaz… Rûhâniler gibi kanat çırparak, Akıl ermez ufuklarda uçarak; Gidip sır kapılarını açarak, Hak’la halvet olur; olur ayrılmaz.