Dostu Sever Geçerin

Yüzüm kara elim boş dostu sever geçerin Dünya ile başım hoş dostu sever geçerin Sofuyum der gezerim hırkam tâcım düzerim Nice gönül bozarım dostu sever geçerin Dışım eyidir eyi içim dopdolu ayı Böyleyken gönül evi dostu sever geçerin İnanman’ız sözüme bakman’ız dış yüzüme İçimde bin putum var dostu sever geçerin Tesbîhim var elimde ne’m var ise dilimde Nesne yokdur hâlimde dostu sever geçerin Nefsim beni azdırdı bir kıl ile gezdirdi Bu ne aceb sözdürür dostu sever geçerin Seyyid Seyfî yârimi isterim dildârımı Terk etmedin ârımı dostu sever geçerin