Dünyaya Haris Olmak İle

Dünyâya harîs olmak ile sen tutamazsın Ardınca yelersen ‘akabince yetemezsin Tâliblerinin sille urup ensesine hep Ütdü seni imdi ki sen anı ütemezsin Almak ile satmak sevisin çıkar içinden Bundan gidicek ayruka anda satamazsın Hakk ni’metine kendini şâkir mi sanırsın Dervîş anın ‘aşkına bir akçe atamazsın Cân murgını âzâd idüben kayd-ı kafesden Kudsîler ile aslına niçün katamazsın Bunda çağırup hây u huy itdiğine bakma Anda varıcaḳ tutulur ağzın ötemezsin ‘Âşıkları dünyâyı tutamadı dürüşüp Hîç çekme emek sen dahi lâ-büd tutamazsın Bahş eylemeyince sana Hakk miskîn hidâyet Bu ‘aşk oduna yanubanı sen tütemezsin