Ebabil

Ebabil’in dudağından düşen bir taş da ben olsam zulmün bağrını oyup da mazlumun gözyaşı olsam Bir gül yangını sarınca İbrahim kokusu gelince karıncanın kararınca bin zerrede su ben olsam **** Zalim zulme kalkışınca dostlar iman sınavında mağara bir ulvi yuva kapısında kıtmir olam Bir gül yangını sarınca İbrahim kokusu gelince karıncanın kararınca bin zerrede su ben olsam