Efendim

Nazlı pınarında nane gül biter Efendim gelmiş de bülbüller öter Bir kere ihvanım dese bu yeter Efendim Efendim canım Efendim canım cemaline kurban Efendim Efendim oturmuş bir büyük köşke bu yola düşeli düştüm bir aşka Evvelki ömrümü mahvettim boşa yanında yeniden doğdum Efendim canım cemaline kurban Efendim Efendim oturmuş çekiyor zikir ona bağlanmışız Allaha şükür Aşk ile bağlanıp çekelim zikir Efendim Efendim canım Efendim canım cemaline kurban Efendim Efendim önüme düş de gideyim şaşkınım yolu nasıl bileyim Muhabbet aşkına saç da ereyim Efendim Efendim canım Efendim canım cemaline kurban Efendim