Efendim

Kaç zamandır nedamet durağında Sensiz sessizim Sevda sokağında üşüyorum ve çok sisliyim Gelip başımı okşayıp meclisine almana hevesliyim Beni bırakma bu musalla sonunda çok ürkeğim Bırakma beni ey yâr karanlığa verme beni Dışlama beni ey yâr kendinden say beni Aşkın geçirdi beni benden sanki içtiğim şarap Anladım ki sevgili Sen gerçeksin ben serap **** Bu hasret bu gurbet bize çok çok Efendim Bu sevda bu nar-ı aşk bize zor zor Efendim Gel de nurunu yay yay yay sabahlara Tebessümle yollarına güller serelim Ellerini ellerimize ver ver Efendim Gönlünü gönlümüze ser ser Efendim Bu hasretin bu âleme çok çok Efendim Ne olur acı bize gel gel Efendim