Eğriliğin Koyasın

Eğriliğin koyasın, doğru yola gelesin, Kinden kibirden vazgeç, erden nasip alasın. Ne versen elin ile, o varır senin ile, Ben desem inanmazsın, varacağız göresin. Gönülde pas oturur, orda seni yitirir, İçeri şah oturur, giremezsin göresin. On ikidir hücresi, yedi dervazesi var, Orda iki dilber var, bilmezsin ki sorasın. Var kardaşını öldür, dahi avradın boşa, Anana kabin kıydır, Hakk’ı ayan göresin. Biçare miskin Yunus aşktan dava kılarsın, Dosttan haber gelecek yüz sürüyü varasın.