Elden Gider

Ey sâkî aç meyhâneyi mestâneler elden gider Hum-hâneyi âbâd kıl peymâneler elden gider Meydir hayât-ı âşıkân ey sâkî-i cân rahm kıl Meysiz kalırsa bâde-nûş meyhâneler elden gider Mey kevser-i hayat-ı dil bak zevk-ı cennetden güzel Sermest mey bulmaz ise emn ü emân elden gider Mey fer verir derd ehline derddir devâ ey nûr-i dil Derd ehli bulmazsa devâ tıb-hâneler elden gider Bir cân nedir meyhânenin yolunda olmaya fedâ Cânlar fedâ olmaz ise cânâneler elden gider Meyhâneyi kapar isen hum-hâneyi yıkar isen Mestâneler harbe çıkar büt-hâneler elden gider Seyret gönül illerini geç mâsiva çöllerini Kesbet gönül hallerini dil-hâneler elden gider Cismin hayâtı rûh ise rûhun hayâtı bâdedir Mey zevkı dilde olmasa rûhâneler elden gider Ey sâkî-i devr-i zemân meyhânedir dârü’l-emân LUTFÎ diler bir mey hemân dem-hâneler elden gider