Elveda Tuğyanı Rahmet Elveda

Ah bu fânî âlemin nârin gülü, Mevsimin geçtikçe yaktın bülbülü, Solmadın sen, soldu kalbin sümbülü; Elvedâ tûfân-ı himmet elvedâ!.. Elvedâ tuğyân-ı rahmet elvedâ!.. İncelip kayboldu gözlerden hilâl, Verdi âşık gönle mahzun bir melâl, Verme Allâh’ım şuûrundan zeval; Elvedâ imkân-ı hizmet elvedâ!.. Elvedâ tuğyân-ı rahmet elvedâ!.. Doymadık, doymak ne mümkün zevkine, Kanmadık, kanmak ne mümkün şevkine, Tek tesellîmiz duâdır: Gel yine! Elvedâ Kur’ân’a hürmet elvedâ!.. Elvedâ tuğyân-ı rahmet elvedâ!.. Yâ İlâhî! Burnumuz sürtülmesin, Eski suçlar ardımızdan gelmesin, Kurtulup zincirden iblis, gülmesin; Elvedâ şerden selâmet elvedâ!.. Elvedâ tuğyân-ı rahmet elvedâ!.. Sendin îman hem de İslâm atlası, Bir misal cennetten, iftar sofrası, Bitti ah gelmez mi Rabbim, sonrası? Elvedâ bin bir kerâmet elvedâ!.. Elvedâ tuğyân-ı rahmet elvedâ!.. Geçti ikramlarla günler, bitti ay, Kalsın Allâh’ım bu aydan gönle pay, Tâli, gel hasretle on bir mâhı say… Elvedâ burhân-ı ümmet elvedâ!.. Elvedâ tuğyân-ı rahmet elvedâ!..