Erzincan

Bir kara haber ki zor konur adı duyanın kırılır kolu kanadı felek ikide bir atar tokadı yazgım der sineye çeker Erzincan yazgım der gözyaşı döker Erzincan **** Erzincan’da dağlar gökle öpüşür yiğitleri ecel ile kapışır çok katlı binalar yere yapışır çöküntüde kalan candır Erzincan toprağın emdiği kandır Erzincan **** çok konuğun oldum içinden geçtim ekmeğinden yedim suyundan içtim gönlüme ben seni bir mesken seçtim şimdi o meskenim mezar Erzincan dilim konuşmaktan bîzar Erzincan **** Karakoç bu kırım bir gül kırımı hasrette vuslatta kurşun erimi sormayın rengini mor mu sarı mı al-yeşilken şimdi kara Erzincan almış yüreğinden yara Erzincan