Ey Bana Derviş Diyen

Ey bana derviş diyen, nem ola derviş benim, Ya bu adıma layık, hani elimde iş benim. Derviş derler adıma, bakarlar suratıma, Bilmezler ki dirliğim, külli sitayiş benim. Dil ile şeyhim ulu, yolda aludan alu, Aklım evi kaygılı, nefsim asayiş benim. Sureti güler halka, ya kani kulluk Hakk’a, Bu dirliğime bak a, hem işim yanlış benim. Kendi izim bilirim, saluslana yürürüm, Buğuz, kibir, düşmanlık, gönlümü almış benim. Suçumu örter hırkam, dirliğim cümlesi ham, Bir gün yırtılır perdem, o gün en zor iş benim. Derviş neye dolundum, ulu suçta bulundum, Yunus umduğum Haktan, o rahmet imiş benim.