Ey Bizim İhvanımız

Ey bizim ihvânımız eyleyelim nûş-i câm Ki şeh-i hûbânımız ide bizi şâd-kâm Terk-i sivâ idelim dostumuza gidelim Gayrı sözü nidelim zikr idelim subh u şâm Zühdü idüp târ-mâr isteyelim ‘aşk-ı yâr Hem idelim ihtiyâr olmağı mest-i müdâm Ad ile sandan geçüp iki cihândan geçüp Cism ile cândan geçüp bilmeyelim hâss ü ‘âmm İtmeyelim hultatı eyleyelim ‘uzleti Terk idelim sohbeti yolcuya sohbet harâm Her kime kim ‘aşk gelir kadrini şâhın bilir Bende vü mukbil olur bulısar a’lâ makâm Zühdüne mağrûr olan zâhidin işi yaman Bildiği zann u gümân keşfi kamu ihtilâm ‘Âr şîşesin kıramaz Hakk yoluna giremez Menzile hem iremez yolda kalır ve’s-selâm Pendini Kuddûsîyâ eyle hemân sen sana Kim ki tutarsa ana Tanrı virir ‘aşkı tâm