Ey Bu Gönlüm

Ey bu gönlüm şehrini bin lütfile âbâd eden On sekiz bin ‘âlemi bir emr ile îcâd eden Zât-ı bîçünün mekânlardan münezzehdir senin Pes seni ya kande bulsun ağlayub feryâd eden Kasr-ı kurba irgörüb ihsâna mazhar olmağa ‘Âşıka varlık cibâlin kesdirüb Ferhâd eden Kimseye ölmezden ön göstermeyib dîdârını İrgörüb bâkî hayâta lîk sonra şâd eden Sen ‘inâyet sen hidâyet kıl Hüdâyî kuluna Çünkü sensin her murâda irgörüb irşâd eden