Ey Bu Gönül Şehrini Bin Kahr İle Viran Eden

Ey bu gönlüm şehrini bin kahr ile vîrân eden, Bî-dühân ödler yakup bu sînemi külhân eden. Ehl-i âlem derdinin mislin görür rahat bulur, Cins-ü misli olmayan derde beni dükkân eden. Bir bahirdir sâhili yok mevci olmaz münkesir, Leylinin fecrin getürmez gökteki devrân eden. Akl-ı fikrim zevrâkı yollarda kaldı ser-nigün, Belki cümle akl-u fikri bende sergerdân eden. Kimine meydân eden bu âlemin her köşesin, Mısrî’ye uçtan uca her köşeyi zındân eden