Ey Bülbüli Hoşneva

Ey bülbül-i hoş-nevâ, hamûş ol Ve’y kalb-i hazîn, zehr-nûş ol Üstâd-ı hüner Zekâi gitti Ey bang-i adem, sürûd gûş ol ”Avnî” dil-i zâre tesliyet yok Ey eşk-i dü-dîde, pür-hurûş ol Ey güzel sesli bülbül, sus artık! Ey mahzun gönül, zehir içici ol artık! Mahâretli üstad Zekâi göçtü… Ey yokluğa dâvet eden ses, nağmeye kulak ver artık! AVNÎ inleyen gönüle bir tesellî yok, Ey iki gözden akan yaş, durma coş artık!