Ey Cevahir İsteyen

Ey cevâhir isteyen gel kâna erdi cân yine Cân içinde gör nice cânâna erdi cân yine Ol “ene’l-Hakk” dârını seyr eyleyüp Mansûrlayın Kalmadı sabrı gidüp kurbâna erdi cân yine Yûsufun hüsn-i hayâlinde iken Ya’kûblayın Mısr iline şâh olan sultâna erdi cân yine Mevci durmaz sad hezârân dürleri taşra atar Kalmadı benden eser ‘ummâna erdi cân yine Hamdülillâh çok şükür maksûduma erdim bugün Bî-nişân u lâ-mekân pinhâna erdi cân yine Ey kelâmullâhı münkir “lâ” deyüp olma şakî “Küntü kenz”in sırrına mihmâna erdi cân yine Kendi rûhumdan size nefh eyledim diyen ‘ayân Kalmadı şekkim ki Hû ol hâna erdi cân yine ‘Aşk içinde kalmadı sabra vücûdun tâkatı Tevhîdin esrârına hayrâna erdi cân yine Bu Sinân Ümmî za’îfi terk edüp oldu revân ‘Azm edüp sır iline Rahmân’a erdi cân yine Ümmi Sinan