Ey Dilara Sen ki Bir Şahdanesin

Ey dilârâ sen ki bir şahdânesin Hüsn ile ekvâna bir yekdânesin Nefs-i bağrın bir sedeftir ki şehâ Açtı Fahriyle gönül dürrdânesin Kırmış âşık dil denen humhânesin Sekrile açmış dil-i virânesin İtirâf eyler kalem acziyyeti Şol beyân-ı Şeyh Rıza efsânesin Dergeh-i Pirde olup hizmetnişin Etti tâmir aşkla tevhidhânesin Dâderinden devralınca nevbeti Gösterir ahlâk-ı ferzendânesin Çünkü elyâk-ı neseb bir Şeyh idi Etti memnun cedd-i ârifânesin Tab’-i Hassân ile doldu her sözü Etti ol Şah nutk-i mürşidânesin Kim nezâket menbaı kavli kılar Hoş şifâyâb cümlenin dil yâresin Mahv edip binâ-i nefsi mahv ile Kıldı mâmûr şu gönül kâşânesin Kalmadı hiç pak bedende lahmecik Etti ifnâ şol saâdethânesin Mürg-i Mevlâ olmuş idi ol şehen Mevtidir remzi dil-i mürgânesin Uçtu Hûya Hû ile ankâ olan İsm-i Hu tezyîn eder dilhânesin Şeyh Rızâeddin Efendi! pâyine Düşmüş âlem çünki bir arz-hânesin Şol nücûm-i izzetin ahlâkını Bağrına nakşeyleyen asmânesin Haşre dek ger söylesem eltâfını Doymam hâşâ rehber-i merdânesin Kim Rızâeddin Yaşar bendi ise Mahrum etmez ol şehen divânesin Medhiyâ tut dâmenin ol rehberin Terkeder mi sen gibi bîçâresin