Ey Diriga

Ey dirîgâ ki seni bulamazam bende gönül Nişe âzâde yürürken düşesin bende gönül Ey gehî yirde gehî gökde gehî ‘arşa ağan Ey gehî şâh gehî hâce gehî bende gönül Ey gehî ‘akla uyan gâhi dönüp nefse uyan Ey gehî cân ile demsâz u gehî tende gönül Ey gehî dağda gehî bâğda vü bâğçede gezen Ey gehî evde gehî yazu vü yabanda gönül Ey gehî şarka kılan ‘azmi gehî garba dönen Ey gehî köşk ü serâyda gehi külhanda gönül Ey gehî karga ile irte gice cîfe kovan Ey gehî bülbül ile hoş gül-i gülşende gönül ‘Aceb azma mısın ey dil nice cünbüş harekât Kanı ârâmın eyâ kalbi perâkende gönül Ne vaḳâr u ne sükûnet buluram leyl ü nehâr Ne karâr u ne ferâgat görürem sende gönül N’ola bir sâ’at eğer tâ’at idesin bileme Çıkmadan fırsat elinden giresin pende gönül Yine bir lezzete düşdü hevesin dünyede kim Nazarın yok kamu şehd ü şeker ü kande gönül Lâ-mekânî sen unutdun vaṭanın sevgisini Ki değil Ümmî Kemâl ili bu meskende gönül Çüste kıl iste dürüş derdi getir deste gönül Dosta çüst irdi iren derd ile ey haste gönül