Ey Diriğa

Ey dirîğâ dirîğ ki mağrûram Bu cihâna harîs ü mahrûram Tâ’ate ‘âcizem fesâda kavî Şerre nezdîk ü hayr işe dûram Hak işe süst ü bâtıla key çüst ‘Akla serkeş bu nefse me’mûram Bâtınan huşk u boş u vîrânam Zâhiren gerçi hôş u ma’mûram Hergiz ihlâs ile anılmaz adım Zerk ile halk içinde meşhûram Hâl ü ma’nâda kamudan kemter Kâl u da’vâda Şeyh Tayfûr’am Bunca havf u hatarlar içinde kim Vay ne gâfil kulam ki mesrûram Gözlerim el ‘uyûbunu gözler Kendi ‘aybımı görmeğe kûrem Gaflet-i dünyâ sücisin içeli Her gice mest ü tanla mahmûram Fi’l-i zenb içre katı ‘ayyâram Kavl-i Bağdâd içinde Mansûr’am Hiç tabîb idemez bana tîmâr Ben ‘aceb nice haste rencûram ‘Adl iderse mu’azzebem fi’n-nâr Fazl iderse ne gam çü mağfûram Adım Ümmî Kemâl özüm noksân Cem’ içinde çü şem’-i bî-nûram ‘Aybımı açma halka ey Settâr Nitekim şimdi gizli mestûram Suçuma munsıf u mukırram kim Başdan ayağa ‘ayb u ma’zûram