Ey Dost

Yerde, gökte, her âlemde O’nun adı var, âşık olan gönüller aşkıyla yanar. Dostun nuruyla gün doğar, yağmurlar yağar, sular çağlar, emriyle açar yapraklar. Dağ oldum, taş oldum, yol oldum, toz oldum, hep oldum, hiç oldum, aşk oldum, buldum. Dağ oldum, taş oldum, yol oldum, toz oldum, hep oldum, hiç oldum, aşk oldum, buldum. Ey dost, ey dost, ey dost, ey dost, seni buldum. **** Yangın oldu O’nun aşkı, bağrımda yandı, görenler şu halimi aklım yok sandı. Neye baksam, neyi görsem zikreyler O’nu, durmaz ruhum bedende, özler dostunu. Dağ oldum, taş oldum, yol oldum, toz oldum, hep oldum, hiç oldum, aşk oldum, buldum. Dağ oldum, taş oldum, yol oldum, toz oldum, hep oldum, hiç oldum, aşk oldum, buldum. Ey dost, ey dost, ey dost, ey dost, seni buldum.