Ey Ehli Cefa Sende Safa

Ey ehl-i cefâ sende safâ bil ki sad hezâr Hergiz yime gam oldun ise derde giriftâr “El-fakru fahrî” diyiceğiz Seyyid-i Kevneyn Devlet anındır kim dü cihânda ola deyyâr Ko benliği bende oluban bendi halâs it Sayd eyleye bendesini ol bende-i Settâr Derd-i Hudâ’nın bahrına dal itme tevakkuf ‘Aşk ile yâr ol ki sana yâr olmaya ağyâr Tende iken ol ‘arz olunan nûr-ı emânet Mâni’ koma cehd eyleyüben keşf ola esrâr Kevn ü mekânın nakşını pâk eyle gönülden Nakkâşa iriş gayrıya aldanmagil zinhâr Zıll-ı ‘arşı bil anlar isen ehl-i gamındır Anın içün çekdi cefâ ol Seyyid-i Muhtâr Kahr ile lutfun ‘illetidir anla rumûzu Küfrün içinde bulunur bil îmân u envâr Derdi anın ‘âşıklara bil ‘ayn-ı devâdır Kıldı binâ cevr ü cefâdâşıyla dildâr İstek olsa kişide ister anı dem-be-dem Merdâne olan Dost yoluna eylemedi ‘âr Sen de anı cân u gönülden istedin ise Ümmî Sinân sakın belâdan eyleme ifrâr