Ey Esiri Daimi Gam

Ey esîr-i dâim-i gam bir koşe-i mey-hâne tut Tutma zühhâdın muhâlif pendini peymâne tut Dişledimse lâ’lin ey kanım döken kahr eyleme Tut ki kan ettim adâlet eyle kanı kana tut Çizginirken başına şem-i rehinden gonlumu Men’ kılma anı hem ol şem’e bir pervâne tut Ger sana efgânımı bi-hûde derse müdde’i Ol söze tutma kulak ben çektiğim efgâne tut Tutmazam zencir-i zülfi terkin ey nâsih beni huvah bir âkil hayâl et huvah bir divâne tut Ey ulu sultan diyen dünyâda benden gayrı yok Sen seni bir cuğd bil dünyânı bir virâne tut Ey Fuzûlî dehr Zâl’in firîbinden sakın Olma gâfil er kimi depren işin merdâne tut Fuzuli