Ey Gönül Bakma Cihane

Ey Gönül bakma cihâna gün gelir seyran gider Durma ağla gözlerim gel bu kafesten can gider Sağlığı sen bil ganîmet gönlünü ezkâre ver Çağrılır kabre girersin sonra bu meydan gider Sıdk ile Allâh’a kul ol mâl ü dünyâ fitnedir Bir kefen giyip gidersin servet ü sâman gider Uyma gel ehl-i zamâna çokca sohbet eyleme Çünkü onlar ehl-i Hakk’a her cihette yan gider Cümle halk ehl-i seferdir devr-i Âdem’den beri Pençe-i mevte takılmış günde bin kervan gider Hâzır ol mevte Kelâmî gâfil olma bir nefes Dost gider, düşman gider, ağyar gider, ihvan gider