Ey Gönül Bu Dünye Malın

Ey gönül bu dünye mâlın sen sana eyleme put Ger hakîkat mü’min isen dünyâyı ko dîni tut İlerü azık bulunmaz hem şu yokdur bundan al Bil ki takvâdır bu yolda yol erine zâd u kût Sen bu dünyâ tarlasında hayr tohmun saçagör Tâ ki ‘ukbâ hırmeninde değme dânen ola mut Hayr u şer kim ne kılarsa anı bulur bî-gümân Her ne ekse anı biçer buğday u arpa nohût Bu harâbı sen ‘imâret kılmaġa meşgûlsün Niçe kim ‘ömrün binâsı kağşayup oldu yemût Âdem isen ol bekâ milkinde ör bünyâdını Kasrını bu fânî evde yapma misl-i ‘ankebût Niçe hayvânsın ki senden menfa’at görmez kişi Yâ ne insânsın ki sende yok durur korku vü öt Bal u yağ u çerb ü şîrîn birle beslersin teni Nişe anmazsın şunu kim mâr u mûra ola kût Ten murâdın terk idüben câna uy kim ‘âkıbet Mevt iricek fevt olur ten illâ cânın lâ-yefût Gaflet ile ne yatarsın dur örü dirlik diril Şundan önden kim ölesin sinin üzre bite ot Sen niçün zikr eylemezsin anı her şey zikr ider Yerde gökde berr ü bahr u vahş u tayr u neml ü hût Âyet ü ahbâr ile sâbit-durur kim bu cihân Bâ-cefâ vü bî-vefâdır ‘ömrümüz hem bî-sübût Sen henüz gâfil yatarsın tan namâzın kılmadın Geçdi gün kıldı cemâ’at yatsıyı okur kunût ‘Akl seni hakka ilter nefs bağlar bâtıla Zîrek isen bu oyunda ‘akla aldan nefsi üt Karga gibi ötenin ancak nasîbi cîfedir Ger sana gülşen gerekse imdi bülbül gibi öt Çün bilürsin atana vü anana vü kavmine Kalmadı hem sana dahi kalmayısar bu büyût Her ki bu menzilde kondu göçiserdir ‘âkıbet Göçmez ü konmaz kim oldur ol Hakîm ü Lâ-yemût Sen bu zahmetler evinde râhat umma ey deli Hergiz ağu ağacında bite mi hurma vü dut Kimsenin suçuna kalma kim senin ola mu’âf Kim senin gönlün yıkarsa kakıma sabr eyle yut Şöhret ü hil’atlerinden fahr idersen ‘âr ola Şöhretin âfetdir âhir hil’atin birkaç çaput Ger bekâ dirlik dilersen ölmekden önden öl Kim Resûlullah buyurdu “mûtû kable en temût” Var Kemâl Ümmî bu pendi sen sana vir halkı ko Kâl u kıylde kalma kâli hâle değşir kıl sükût Ger Hakk’a inandın ise dahi mahşer gününe Söyler isen hayr söyle yoksa dâim ol samût Son peşîmân assı kılmaz gâfil olma tevbe kıl Hâzır ol kim hem sana vü hem banadır bu öğüt Tâ’ate sarf it sana fermân iken her ‘uzvunu Ölmeden öl gûr içinde pâre pâre puta put