Ey Gönül Gel Gayrıdan Geç

Ey gönül gel gayriden geç aşka eyle iktida, Zümre‐i ehl‐i hakîkat anı kılmış mukteda. Cümle mevcudat‐u malûmata aşk akdem dürür, Zira aşkın evveline bulmadılar ibtida. Hem dahi cümle fena buldukta aşk baki kalır, Bu sebebden dediler kim aşka yoktur intiha. Dilerim senden Hüda’ya eyle tevfıkın refik, Bir nefes gönlüm senin aşkından etme gel cüda. Masiva‐yı aşkının sevdasını gönlümden al, Aşkını eyle iki âlemde bana aşina. Aşk ile tamuda olmak cennetidir aşıkın, Lik cennette olursa tamudur aşksız ana. Ey Niyazi Mürşid istersen bu yolda aşka uy, Enbiya vü evliyaya aşk oluptur rehnüma.