Ey Gül Ne Acep

Ey gül ne aceb silsile-i müşg-i terin var V’ey serv ne hoş cân alıcı işvelerin var Acıttı beni acı sözün tünd nigâhın Ey nahl-i melâhet ne aceb telh berin var Peykânları ile doludur çeşm-i pür-âbım Ey bahr sağınma senin ancak güherin var Ol seng-dile nâle-i zârın eser etmiş Ey dil sana bu zevk yeter tâ eserin var Aşk içre gönül deme ki ben bî-hodem ancak Ey gâfil özünden senin ancak haberin var Çok bakdığına gamze ilen bağrın üzersin Her kime ki bakmazsan anunla nazarın var Aşk ehline ol mâh Fuzûlî nazar etmiş Sen hem özünü göster eger bir hünerin var Fuzuli