Ey Nuri Basar Seyr Edegör

Ey nûr-i basar seyr edegör âb-ı revânı Yüz yere koyup yâr yoluna oldu revânî Çağlar gidiyor başını taşdan taşa çalar Elbette bulur git giderek âlî dîvânı Çölden çöle sahrâlara geşt etdi o enhâr Devr etdi dem-â-dem o nehir göre ayânı Sahrâ-yı muhabbeti güzâr eyledi mecnûn Leyla’yı göricek demi kopardı şivânı Elbette döner pervâne-veş âşık-ı dilsûz Şem’a-i cemâl âteşine yandı nihânı LUTFÎ gibi çâr-kûşe-i hayretde mi kalmış Elbette bu dem kalmadı kuvveti tüvânı