Eylegil

Mazhar-ı feyz olmağa havz-ı dili pâk eylegil Kendini râh-ı fenâfillâhda hâk eylegil Vâr ise gayret dilinde dest-i himmetle yürü Cübbe-i sevdâ-yı gayrı çün kabâ çâk eylegil Çü bilirsin sûri değmez mâtemine ‘âlemin Ger sürûr istersen ey dil cânı gam-nâk eylegil ‘Âşık-ı Hakk’ı melâmet oldu çün kâr-ı kadîm Ger selâmet-cû isen var kendini bî-bâk eylegil Hakkıyâ kalb-i selîm ehli bulur Hakk’dan selâm Bil bu ma’nâyı seni sen sâhib-i idrâk eylegil