Eylemez Mecnun Gibi

Eylemez Mecnûn gibi Leylâyı hülyâ gönlümüz Ol Züleyhâ-yı zamâna düştü şeydâ gönlümüz Yûsuf-i hüsnünle ser-mest olduğum günden beri Oldu bir Mısr-ı mahabbet seng-i hârâ gönlümüz Dâne-i hâlin metâf-ı ehl-i aşk olmuş gibi Eylemiş her köşesinde nakş u imlâ gönlümüz Çehre-i gül-pâşın ettikçe tahayyül sînede Şimdi olmuş âdetâ bir bâğ-ı ra’nâ gönlümüz Mushâf-ı hâl-u hattından feyz-yâb olmuş ancak Eylemiş tertîb-i suğrâ ile kübrâ gönlümüz Etme vâiz nâr-ı dûzahdan hikâyet dinlemem Olduğu içün mazhâr-ı esrâr-ı esmâ gönlümüz Mest-i câm-ı bezm ü vahdet germ ser-i ES’AD gibi Zümre-i rindâna girmiş bâde-peymâ gönlümüz