Ezelden Adeti Mevla

Ezelden âdet-i Mevla dostuna Sevdiği kulunu mübtelâ eyler; Alınca abdini kerem destine Anı bir dert ile ibtilâ eyler. **** Sabr ile selâmet buldu erenler, Belâların baldan tatlı görenler, Her ne gelse Hak’tan lezzet bulanlar, Dergâhında ânı ictibâ eyler. **** Her bir derdin elbet dermânı vardır, Derman ise derde dâima yârdır. Erbâb-ı derd olan bil, bahtiyârdır; Derd ile kurbiyet intihâ eyler. **** Derd o dur ki, kulu bahtiyâr eder; Derdi derman olur, veremler gider. Derdliye Mevla’sı merhaba eder, Lutfi bu derd abdi zü’l-velâ eyler.