Fati İm

Fati im – një stuhi e zez, Drenushë e trishtuar – po më len të vdes. Shikova lartë – pash një yll që ndez, Me gjoksin shtërnguar – po e mbaj kët shpres. Shtrati im – akull i ftohtë, Kjo valë e trazuar – më tërhjek poshtë. Dëgjova larg – një zë më thëret, Nuk je i harruar – një zemër të pret. Ndoshta kjo botë – do më bëhet nan, Ta përqafoj – se i vetëm jam. Ndoshta kjo botë – do më bëhet nan, Të mos kujtoj – se i harruar jam. يا رحمان يا ذا المنة=Ya Rahman ya zel minneh من دون الكل إليك جئنا=Min dunil külli ileyke ci’na فاعف عنا وارزقنا الجنة=Va’fu anna verzuknal cenneh يا من حشاه أن يخذلنا=Ya men haşahu en yahzulena