Gafura Fikr İdüben

Gafûrâ fikr idüben zenbimi senden utandım Cehâletle günâh meydânlarında çok dolandım Bilir idim benim yolum mukallidler yoludur Olur bir gün ki bu taklîd döner tahkîka sandım Hemân ümniyye ile bitmez imiş iş bu yolda Mukarribler sözüne cân u gönülden inandım Geçirdim yetmiş üç yıl ‘ömrümü hep gaflet ile Bu şöhretden bu gafletden bu kesretden usandım Senin ‘âşıkların bakmazlar imiş mâsivâya Nice demler mecâzî hûbların ‘aşkıyla yandım Tezevvüc eyledim çok dilber-i fânî cihânı Karışup nâsa dünyâ ehli rengine boyandım Melâlet geldi bana her günâhdan işbu demde Henüz bulup necât zencîr-i ağyârdan boşandım Bugün sıdk ile girdim yoluna gerçi velâkin Katı ‘âciz iken gayret kuşağını kuşandım Kime ‘arz eylesin Kuddûsî-yi bîçâre hâlin Hemân dir ey Hudâ sen pâdişâhıma dayandım