Garibem Gurbete Düşdüm İlimden

Garîbem gurbete düşdüm ilimden Za’îfem nesne gelmez hiç elimden İlime kârubân gitdi vü uş ben Uyudum girü kaldım menzilimden Benem ol ‘âşık u bîçâre bülbül Ki kış geldi cüdâ düşdüm gülümdem Kılaram bu kafesden ‘azm-i gülzâr Murâd oldur bu zâr u gulgulümden Dirîğâ gözlerimi örtdü gaflet Sağımı fark idemezem solumdan Bu ‘aklım leşkerin nefsim çerisi Sıdı şehrim harâb oldu zulümden Öğüt virin bana ey hâl bilenler Ki bildim assı yok kendü bilimden ‘Amelden zerrece ma’nâ görünmez Hemân da’vâ gelir ancak dilimden Tevekkül Tanrı’ya kıldım çü bildim Ki değmez ayruğa benim bilimden Hikâyet kıldığım eksikliğimdir Şikâyet kılmazam maksûm ölümden Kemâl Ümmî bekâ dirlik dilersen Biraz gün ilerü ölgil ölümden