Garip Bekir-Muhammed’im Nurlu Doğdu Anadan

Muhammed’im nurlu doğdu anadan ne güzel yaratmış O’nu yaradan Anne karnındayken ayrılıverdi Abdullah isimli canı babadan **** Âmine Hatun’la yalnız kaldı çocuk değildi ki her yanı baldı Resulümün yaşı altı olunca annesi de göçtü hep yetim kaldı **** Anne kucağını boylayamadı oyuncak alıp da oynayamadı Mesleği fakirlik yoksulluk O’nun bir kilo et alıp doğrayamadı **** Yetim kaldı hem de yaşları küçük elde avuçta yok bir iki buçuk Kızgın kumda garip garip yürürdü yalın ayak hem de başı da açık **** Yürür iken kumda izi olmazdı bulut gölge yapar güneş vurmazdı Çocukluğunda hep ahlâk doluydu karşı koyup kimselere vurmazdı **** Çobancılık yapı dağa giderdi herkes Abdullah’ın yetimi derdi İlerde görevi çok büyük idi kahkaha atmadan azıcık gülerdi **** Efendimin yaşı yirmi beş oldu Hatice anneme mutlu eş oldu Tüm çocuklarının anasıdır o, Fatma’yla Gülsüm kız kardeş oldu **** Nur gibi doğunca o gül Fatıma’sı kolay mıdır onu kalpten atması Evladının hepsi zaten gül gibi babası Muhammed hasların hası **** Muhammed Mustafa kırkına girdi kocaman Nur Dağı’nda misafir idi İkra Bismi Rabbikellezi Halak diyerek Cebrail görevi verdi