Geç Şu Benlik Durağını

Geç, şu «benlik» durağını; Dile geldi, hâlin senin!.. Yak, mârifet çerâğını; Gör, inceldi yolun senin!.. Evvel O’dur, O’dur Ahir; Bil, O’nadır gizli seyir!.. Şerh et, sensin, sana tefsir; O’ndan gelir, aslın senin!.. Gönül; sabret, etme telâş; Al bu seyri, yavaş yavaş!.. Her secdede, eğil, yaklaş; “Gül’e” yanmış, çölün senin!.. Zâhîr, bâtın gör ahkâmı; Pişir, o «nefs” denen hamı!.. Bul, sendedir, kul makamı; İkrar vermiş, dilin senin!.. Aşk ile gir, bu halvete; Süz bir ömrü, sar izzete!.. Boyan, sonsuz bir rahmete; Çağlar durur, selin senin!.. Duy, senindir, âh u figan; Her zerremde, kopar tûfan!.. Zaman, mekân nedir uyan; Gör, O’nadır, vaslın senin!..