Geceler Ta Halime Gerdun

Geceler tâ hâlime gerdun temâşâ etmedi Terk edip bî-dâdını bir mihr peydâ etmedi Nâvekim gör kim yarıp ekşim tutar göz perdesin Ey diyen Mûsî asâsı kat’-i deryâ etmedi Her deminden bin Mesihâ zinde-i câvid olur Sen eden izhâr i’câzı Mesihâ etmedi Âşyân tâ ravzâ-i kûyunda tuttu murg-i dil Geçti tavf-i Ka’beden uçmağa pervâ etmedi Hiç âbid anmadı lâ’lin ki gözden kan döküp Secdeden durdukça tağyir-i musallâ etmedi Za’f-i tâli’ kesti dünyâdan nasibin zâhidin Yoksa öz re’yiyle zâhid terk-i dünyâ etmedi Etmedi ilden nihan bir gece tavf-i kûyunu Kim Fuzûli’ni sadâ-yi nâle rüsvâ etmedi Fuzuli