Geçer

İnanıp Hakk’a eren geçilmez yoldan geçer; Hak’la halvete giren, deryadan-çaydan geçer. Düşmüşse yâr yoluna ‘Ona Bağdat sorulmaz’, Yağma eder varını, servetten-maldan geçer. Girince Dost hayâle başka mâşûk aramaz, O’nu özünde bulan inci-mercandan geçer. Kiminin kasdı cemâl, kiminin kaş ile göz, O’nu mahbûb bilenler, kirpikten-kaştan geçer. Çay gibi akar varlık, akana meyl edilmez! Görenler âkıbeti, her şeyden baştan geçer. Aşka yelken açanlar yol almıştır muhakkak, Tadanlar aşk şarabın kaymaktan-baldan geçer. Nefsini bilmeyenler bilmezler O’nu asla! O’nu bilen ârifler ipekten-şaldan geçer. Benlik ateşten atlas, gurur karanlık dâvâ, Gidip O’nu bulanlar benlikten-candan geçer.