Geçer

Gün olur ey meh-i nâzım bu sabâhat da geçer Bizi hicrânda koyan bu şeb-i hayret de geçer Vâsıl-ı evc-i kabûl eyle recâmız yohsa Yerde kalmaz sanma âh-ı felâket de geçer Nâ-hudâ Nûh-ı Nebî olduğu dem şek yokdur Gavta-i varta-i Tûfân bu nevbet de geçer Hat gelip leşker-i hüsnü geçicek dildârın Dili muğber iden ol kîne vü nahvet de geçer Sâf kıl âyîne-i sîneni nîk ü bedden Tab’a âmed-şud iden sûret-i hayret de geçer Çekilenler kalır Es’ad bu cihân içre hemân Vakt-i şâdî de gelir mevsim-i mihnet de geçer