Geh Gözde Geh Gönülde Hadengin

Geh gözde geh gönülde hadengin mekan tutar Her handa olsa kanlını elbette kan tutar Dil çekse n’ola cân ü teni hâk-i kûyuna Hâr ü has ilter anda ki kuş âşyân tutar Zikr-i lebinde zülfüne cân oldu destres Anun kimi kim okuyup efsun ılan tutar Dil tuttu gonce ile ber-â-ber dehânını Bu akl-i nâkış ile özün hurde-dan tutar Hur-şîd hırmenine urar şu’le şu’le od Âhım ki lâhza lâhza reh-i âsman tutar Cân eyledikçe meyl-i temâşâ-yi kâmetin Göz revzenin sirişk-i revânım revan tutar Tutmak diler Fuzûlî kapnda makâm lik Bu sırrı kimseye açabilmez nihan tutar Fuzuli